هر روزم تکراری شده این مدت بغیر نارحتی دیروز خبر خاصی نیستش باید فردا زود بیدارشم وقت دکتر بگیرم چن روزه واسه نمازه صبح بیدارمیشم خدارو شکر ولی بعدش میگیرم میخوابم تا۱۱به بعد واین خیلی بیخوده چون بیدار میشم انگار کوه کندم از بس خسته م 

درسم نمیخونم میخوام شرکت نکنم یا شایدم دارم خودموگول میزنم فقط میدونم اینقدی کلافه م نمیخام برم سمت کتابام همه ی این روزا رو دارم تلف میکنم پیشمونیش وقتی سرجلسه آزمون خودمو فحش بارون میکنم تازه سرجلسه یادم میفته واقعا هیچ چیز و هیچکسی ارزش تلفکردن این آزمونو نداشت ولی بدبختی منم همینه تا اون موقع مغزم هنگ میکنه